اخبار کتابخانه های کالج و تحقیقاتی (C& RL News) خبرنامه رسمی اخبار و انتشار سابقه انجمن کتابخانه های کالج و تحقیقاتی است که مقالاتی را در مورد آخرین روندها و شیوه های مؤثر بر کتابخانه های دانشگاهی و تحقیقاتی ارائه می دهد.

C& RL News با انتشار شماره ژانویه 2022 به یک انتشارات آنلاین تبدیل شد.

نانسی سیمز کتابخانه برنامه حق چاپ در کتابخانه های دانشگاه مینسوتا است ، پست الکترونیکی: nasims@umn. edu

این مقاله را چاپ کنید

نحوه استناد به مورد

• جنگ داخلی آمریکا: مجموعه ای از منابع اولیه آنلاین رایگان (168473 بازدید)
• تهیه سخنرانی های عالی: یک رویکرد 10 مرحله ای (107194 بازدید)
• روند برتر 2018 در کتابخانه های دانشگاهی: مروری بر روندها و موضوعات مؤثر بر کتابخانه های دانشگاهی در آموزش عالی (75556 بازدید)

مجوز کتابخانه و حقوق جزا: پرونده آرون سوارتز

* با مایک Furlough-ویرایشگر Series ، دستیار معاون ارتباطات علمی ، و برنامه نویس دفتر انتشارات دیجیتال علمی در دانشگاه ایالتی پن-با ایده های مقاله ، ایمیل: پست الکترونیکی تماس بگیرید: ایمیل:

طبق اتهامات کیفرخواست فدرال ، در پاییز سال 2010 یک کاربر مهمان وارد شبکه پردیس MIT شد و به طور سیستماتیک بارگیری مقالات را از بایگانی JSTOR شروع کرد. این فعالیت طی چند ماه آینده ادامه یافت. هر دو MIT و JSTOR متوجه ترافیک غیرمعمول (که گفته می شود باعث بارگذاری سرور شده است) و برای غیرفعال کردن دسترسی خودکار قدم برداشته اند ، اما کاربر قادر به بازگرداندن اتصال بود. هم پلیس ایالتی ماساچوست و هم FBI در بررسی اوضاع درگیر شدند و در ژانویه 2011 ، فعال و برنامه نویس آرون سوارتز توسط پلیس در پردیس MIT بازداشت شد.

در آن زمان ، سوارتز یکی از همکاران پژوهشی در مرکز اخلاق SAFRA دانشگاه هاروارد بود و اگرچه تنها 24 سال سن داشت ، اما وی سابقه طولانی در فعالیت و حمایت از موضوعات مربوط به باز بودن و اشتراک دارد. در اوایل سن 14 سالگی ، وی عضو یک کارگروه بین المللی بود که مشخصات اولیه را برای پروتکل سندیکای محتوای وب ، RSS تهیه کرد. او کارمند اولیه سایت اخبار اجتماعی Reddit بود. وی در پروژه هایی با ویکی پدیا و بایگانی اینترنت کار کرد و گروه فعال پیشرو را تقاضای Progress را تأسیس کرد.

Swartz در گذشته در حوادث مشابه بارگیری در مقیاس بزرگ شرکت داشته است. در سال 2008، در طول اجرای آزمایشی برنامه ای که پایانه های دسترسی عمومی رایگان را برای سیستم دولتی دسترسی عمومی به پرونده های الکترونیکی دادگاه (PACER) ارائه می کرد، از یک اسکریپت خودکار برای دانلود میلیون ها صفحه (تقریباً 20 درصد از کل سوابق موجود در آن سیستم) استفاده کرد.) و آنها را با عموم به اشتراک گذاشت. سوابق PACER در مالکیت عمومی است، اما فعالیت های Swartz منجر به توقف برنامه دسترسی عمومی آزمایشی شد و توجه بازرسان فدرال را به خود جلب کرد. هیچ اتهامی هرگز از آن حادثه منتج نشد.

با این حال، در پرونده حاضر، اتهامات جدی منتج شده است - اتهاماتی که حبس بالقوه تا 35 سال و جریمه نقدی تا 1 میلیون دلار را در پی دارد. در حالی که بحث عمومی در مورد این پرونده بر روی مقالاتی متمرکز شده است که گفته می شود Swartz کپی کرده است، هزینه ها ارتباط چندانی با خود دانلود ندارند. آنها عمدتاً به اقداماتی مربوط می شوند که سوارتز برای دسترسی به JSTOR از طریق شبکه MIT انجام داد - اقداماتی از جمله فرارهای آنلاین از مدیریت شبکه و دسترسی غیرمجاز جهانی به مناطق ساختمان های MIT. اتهامات مطرح شده علیه Swartz برای این اقدامات عمدتاً کلاهبرداری از طریق سیم (18 U. S. C. § 1343) و کلاهبرداری رایانه ای (18 U. S. C. § 1030) است. در چندین مورد، اتهامات جنایی به طور خاص بر این واقعیت استوار است که سوارتز سیاست های کاربران MIT و JSTOR را نقض کرده است - و در آن موارد، این اتهامات برخی از مسائل مهم را ایجاد می کند که جامعه کتابخانه های دانشگاهی باید نگران آن باشند.

این یک مدل نسبتاً جدید از مسئولیت کیفری است که از قانون سال 1986 (قانون کلاهبرداری و سوء استفاده رایانه ای) که دسترسی غیرمجاز به شبکه های رایانه ای را ممنوع می کند، ایجاد شده است. از اوایل دهه 2000، دادستان ها در برخی موارد شروع به استدلال کردند که هرگونه دسترسی به یک شبکه رایانه ای که با شرایط استفاده از آن تخطی کند، دسترسی "غیرمجاز" است و می تواند به کلاهبرداری رایانه ای فدرال تبدیل شود. این استراتژی به شدت توسط محققان حقوقی و بسیاری از بخش های فناوری و اینترنت مورد مناقشه قرار گرفته است، زیرا طبق این نظریه، مسئولیت کیفری می تواند بدون توجه به شرایط واقعی در شرایط استفاده و بدون توجه به اینکه آیا آنها با شرایط معمول مطابقت دارند یا خیر، ایجاد می شود. درک عناصر رفتار مجرمانه

براساس این نظریه ، ایجاد یک پروفایل Facebook یا Google+ با نام مستعار (که صریحاً بر خلاف شرایط خدمات در هر سایت است) می تواند به عنوان مبنای هزینه های کیفری فدرال باشد. این ممکن است بسیار دور از ذهن به نظر برسد ، به جز اینکه یکی از اولین مواردی که با استفاده از این تئوری مسئولیت ، دقیقاً همین مورد بود: ایجاد مشخصات جعلی myspace که برای آزار و اذیت یک نوجوان جوان که سرانجام خودکشی کرده بود ، استفاده می شد. این آزار و اذیت ، گرچه ناگوار ، برای برآورده کردن تعاریف هرگونه جرم موجود کافی نبود ، بنابراین دادستان ها برای نقض شرایط خدمات MySpace مسئولیت کلاهبرداری در رایانه فدرال استدلال کردند.

قاضی در این پرونده از اعمال نظریه جدید خودداری کرد: وی از آزار و اذیت و آزار و اذیت خودداری کرد ، اما گفت که تفسیر هرگونه نقض شرایط خدمات به عنوان زمینه ای برای مسئولیت کیفری "به شدت بیش از حد بارگیری" و مشروطه مشکل ساز خواهد بود. با این وجود ، این تئوری به طور فزاینده ای توسط دادستان ها مورد استفاده قرار می گیرد که تعداد کمی از قوانین دیگر به طور مستقیم پیگرد قانونی را فعال می کنند ، و تعدادی از دادگاه ها آن را پذیرفته اند.

مشروطه و سایر موضوعات نگران کننده مطرح شده توسط این تئوری رمان و در حال تحول در مورد مسئولیت کیفری به طور جدی مشکل ساز است ، اما احتمالاً به بهترین وجه توسط وکلا ، اجرای قانون ، قانون گذاران و سیاست گذاران مورد استفاده قرار می گیرد. با این حال ، موضوعات خاصی در مورد کاربرد این تئوری در مورد Swartz وجود دارد که باید مورد توجه جامعه دانشگاهی قرار بگیرد: شرایط استفاده ای که MIT برای جامعه خود ایجاد کرده است ، و شرایط استفاده ای که JSTOR ایجاد کرده و MIT از طرف آن پذیرفته استکاربران آن به عنوان اساس دادرسی کیفری مورد استفاده قرار می گیرند. علاوه بر این ، دادستان در حال انجام است که به نظر می رسد JSTOR و MIT تصمیم گرفته اند که دعاوی مدنی علیه سوارتز را دنبال نکنند. براساس بیانیه عمومی منتشر شده توسط JSTOR اندکی پس از اخبار مربوط به کیفرخواست ، JSTOR نگرانی های خود را با Swartz قبل از شروع دادستان فدرال حل کرده بود. و گرچه MIT در مورد این پرونده کمتر پیش رفته است ، اما به نظر می رسد که تصمیم به پیگیری دادخواستهای مدنی علیه سوارتز نداشته است. با وجود این ، دادستان ایالات متحده برای ایالت ماساچوست تصمیم به پیگرد قانونی سوارتز گرفت.

دفتر دادستانی ایالات متحده علیرغم عدم اقدامی از سوی اصحاب دعوای مدنی بالقوه، که به عنوان «صلاحدید دادستانی» شناخته می شود، در انتخاب پیگرد قانونی به خوبی از حقوق خود برخوردار است. در تئوری، ما جرایم را از جرایم مدنی متمایز می کنیم، زیرا اولی باعث آسیب به کل جامعه می شود. بنابراین، این بر عهده دادستان ها در هر پرونده جنایی است که بدون توجه به انتخاب قربانیان مستقیم جرم، تصمیم بگیرند که آیا کسی را متهم کنند یا خیر. با کنار گذاشتن این سوال که آیا آسیب اجتماعی در اینجا وجود دارد یا خیر، و اینکه آیا JSTOR و MIT "قربانیان" بودند، باید کاملاً آگاه باشیم که شرایطی را که برای استفاده از شبکه های خود اعمال می کنیم و شرایطی که در قراردادها با آنها موافقت می کنیم. فروشندگان، ممکن است بتوانند به عنوان مبنای اتهامات جنایی علیه کاربران ما عمل کنند. این ممکن است حتی زمانی اتفاق بیفتد که ما و فروشندگان ما ممکن است ترجیح دهیم هر گونه درگیری را به صورت خصوصی حل کنیم. البته بعید است که اکثر فعالیت های کاربران کتابخانه توجه مجریان قانون فدرال را به خود جلب کنند، اما در صورت جلب توجه مجریان قانون فدرال، اجرای خط مشی های ما و شرایط صدور مجوزی که با آنها موافقت کرده ایم، ممکن است خارج از ما باشد. دست ها.

بسیاری از کاربران منابع اشتراک از سیستم هایی استفاده می کنند که در رابطه با شرایط استفاده رسمی مشکوک هستند. غالباً چنین استفاده های مشکوکی توسط مدیران سیستم پردیس و فروشنده نادیده گرفته یا تحمل می شود. یکی از این موارد، تجزیه و تحلیل محاسباتی محتوای چنین پایگاه های داده ای است، اکثر منابع اشتراک، دانلود انبوه را برای چنین اهدافی ممنوع می کنند، اما برخی از آن ها زمانی که مجوز جداگانه جستجو می شود، اجازه می دهند.

در پرونده Swartz، دادستان ادعا می کند که سوارتز قصد داشت اسناد دانلود شده را به صورت عمومی توزیع کند. و اگرچه دادستان هیچ مدرکی در تأیید این موضوع ارائه نمی دهد، برخی از اظهارات عمومی خود سوارتز نشان می دهد که او می توانسته چنین قصدی داشته باشد. اما Swartz اخیراً در پروژه های تحقیقاتی علمی نیز مشغول به انجام تحلیل محاسباتی بر روی متون مقاله بوده است و مطمئناً می توانست تنها چنین استفاده ای را برای مطالبی که دانلود کرده است در نظر داشته باشد. برنامه Data for Research خود JSTOR هنوز در مرحله بتا است و احتمالاً در پاسخ به نیازهای محققانی که از این برنامه استفاده می کنند، تکامل خواهد یافت. آیا ممکن است که اگر مجوز MIT با JSTOR دسترسی تحقیقاتی به مجموعه را به گونه ای فراهم کرده بود که نیازهای تحقیقاتی خاص او را برآورده کند، سوارتز هرگز حتی دانلود سیستماتیک خود را شروع نمی کرد؟

بخش عمده ای از بحث های مربوط به این مورد ، تصورات عمومی از کتابخانه ها و محتوای دارای مجوز را برجسته می کند. هم هواداران Swartz و هم دادستان بر کپی کردن مقالات Swartz متمرکز شده اند ، با وجود این واقعیت که این اتهامات بر کلاهبرداری متمرکز است ، نه سرقت یا نقض حق چاپ. هواداران وی با پیشنهاد بارگیری ادعا شده وی مانند بررسی كتابهای "خیلی زیاد" از كتابخانه ، دادستان را مسخره كردند. دادستان بارها و بارها از اقدامات سوارتز به عنوان "سرقت" اشاره کرد ، با وجود این واقعیت که اتهاماتی که علیه سوارتز مطرح کرده اند روی کلاهبرداری تمرکز دارد. اکثر کارمندان کتابخانه های دانشگاهی می توانند به راحتی برای هواداران سوارتز توضیح دهند که شرایط مجوز اشتراک اغلب محدودتر از دکترین "فروش اول" است که وام کتابخانه را امکان پذیر می کند ، و احتمالاً همچنین اشاره می کند که بیشتر کتابخانه ها محدودیت هایی را برای وام گرفتن کتاب اعمال می کنند. به همین ترتیب ، کارکنان کتابخانه می توانند برای دادستان توضیح دهند که اگرچه ممکن است سوارتز نسخه های میلیون ها اسناد JSTOR را به دست آورد ، اما هرگز از بین بردن یا حذف محتوا از سرورهای JSTOR وجود نداشت ، بنابراین دعوت از لفاظی "سرقت" کمی مشکل ساز است.

این واقعیت که هم دادستان و هم هواداران Swartz می توانند در مورد این پرونده با چنین پیام های سطحی و عمیقاً نادرست ، پیام های مربوط به کتابخانه ها و محتوای دارای مجوز صحبت کنند ، اختلافات قابل توجهی را بین آنچه کاربران ما درک می کنند خدمات ما را نشان می دهد ، و آنچه را که ما با ما موافق هستیم ، برجسته می کند. قراردادها را برای منابع دارای مجوز امضا کنید. بیشتر کاربران ما صادقانه نمی فهمند که قراردادهای ما به جای دسترسی رایگان و نامحدود به منابع دارای مجوز برای همه اهداف ، اغلب دسترسی فقط به محدودیت های استفاده که توسط فروشندگان انجام می شود ، دسترسی می یابد و اغلب فقط برای استفاده شخصی دسترسی می یابد. شاید این بدان معنا باشد که ما باید در مورد شرایط مجوز که بیشتر مطابق با انتظارات کاربر برای خدمات ما است ، مذاکره کنیم. شاید این بدان معنا باشد که ما باید کاربران خود را بهتر آموزش دهیم که واقعاً به قراردادهای ما دسترسی پیدا می کند. رویکرد سابق یک نظم بسیار بلند است. بعید است که مورد دوم برای کاربران ما بسیار خوشایند باشد. با این حال ، کاملاً واضح است که شرایط صدور مجوز ، که بخش عمده ای از مجموعه های ما را حاکم می کند ، یک مسئله اساسی در قابلیت استفاده فعلی و آینده منابع کتابخانه توسط جمعیت دانشگاه ما است.

یکی دیگر از موضوعات مهم در بحث عمومی در مورد این پرونده ، محکومیت دسترسی محدود به بورس تحصیلی (و مماس ، به اسناد حوزه های عمومی) است."مانیفست دسترسی آزاد Guerilla" در سال 2008 در برابر "[او] تمام میراث علمی و فرهنگی جهان ، که طی قرن ها در کتاب ها و ژورنال ها منتشر شده است ، صحبت می کند ، و به طور فزاینده ای دیجیتالی می شود و توسط تعداد معدودی از شرکت های خصوصی قفل می شود."محققان و محققان اظهار نظر در مورد این پرونده در مورد اینکه آیا بسیاری از نویسندگان مقالات Swartz بارگیری شده اند به فعالیت های وی اعتراض کرده اند ، و برخی دیگر از عملکرد "دروازه بان" که حتی جمع کننده های غیرانتفاعی مانند JSTOR نیز خدمت می کنند ، ابراز می کردند.

یک فرد ، گرگ ماکسول ، مجموعه ای از بیش از 18000 اسناد دامنه عمومی را که به طور قانونی از JSTOR به سایت تقسیم پرونده The Pirate Bay بدست آمده است ، بارگذاری کرد ، به عنوان یک پاسخ مستقیم به کیفرخواست علیه Swartz. ماکسول در بیانیه عمومی متصل به سند تنظیم شده ، گفت: "من می ترسم که اگر آنها را منتشر کنم ، توسط کسانی که از کنترل دسترسی به این آثار سود می برند ، مورد آزار و اذیت قانونی ناعادلانه قرار می گیرم. اکنون احساس می کنم که تصمیم اشتباه گرفته ام. "

هزینه ای برای دسترسی به این منابع وجود دارد ، و برخی از مفسران از مأموریت غیرانتفاعی JSTOR ابراز حمایت کرده اند ، اما حتی در بین این هواداران ، بسیاری اظهار داشتند که اسناد دامنه عمومی باید آزادتر از کارهای درون کپی در دسترس باشد. تعدادی از مفسران ضمن ابراز حمایت از این ایده اساسی مبنی بر اینکه بورس تحصیلی باید بازتر و رایگان تر باشد ، از اقدامات ادعایی سوارتز انتقاد کردند.

کارل مالامود ، فعال جامعه باز ، که به پیشنهاد وی ، سوارتز ، محتوای وی را از پایگاه داده PACER دامنه عمومی تصور می کرد ، در نیویورک تایمز از تلاش های خود برای "زور" دروازه های باز در اطراف محتوا صحبت کرد ، اما تلاش های ادعایی سوارتز را به عنوان جستجو توصیف کرد. برای "درب پشت" و از اثربخشی چنین تعقیب و گریز سؤال کرد. 1 دانشمند حقوقی و فعال لری لسیگ ، که چندین سال با Swartz همکاری کرده است ، در اظهارات در وبلاگ "آزادی رسانه" بیانیه ای بیان کرد که این سؤال را مطرح کرد که آیا فعالیت های ادعا واقعاً یک جرم است ، اما تأیید کرد که اگر ادعاها درست باشد، اقدامات سوارتز از یک خط اخلاقی عبور کرد. 2

سوارتز به تمام اتهامات مقصر نبوده است ، و در تاریخ 9 سپتامبر 2011 به دادگاه بازگردانده شد. ما ممکن است برای مدتی آینده وضعیت دادستان کیفری را ندانیم. با این وجود فعالیت های وی و واکنشهای عمومی که ایجاد کرده اند ، برخی از مشکلات مشکل ساز و نگران کننده ، حقوقی و اخلاقی را در مجوزهای دانشگاهی ، دسترسی آزاد و ارتباطات علمی برجسته می کند. نتیجه دادرسی کیفری هر چه باشد ، ما نباید اهمیت این موضوعات را برای جامعه کتابخانه های دانشگاهی و تحقیقاتی نادیده بگیریم.