کریس جردن: فاش کردن اعداد جالب مصرفگرایی

کریس جردن، عکاس و فعال آمریکایی، از هنر خود برای افشای اعداد تکان دهنده پشت مصرف گرایی توده ای استفاده می کند. جردن در اوایل دهه 2000 شروع به عکاسی برای این سریال کرد، که موضوعی نادیده را به وضوح نشان داد - تأثیر زیست محیطی سرمایه داری آمریکای شمالی.

با ادامه سال ها و تبدیل شدن تغییرات آب و هوایی به موضوعی مبرم، موضوع مصرف انبوه پلاستیک ذهن فعالان را به خود مشغول کرده است. جردن در سال 2012 زمانی که عکس نگران کننده اش از محتویات معده نوپای لایسان آلباتروس در سراسر جهان پخش شد، نفوذ کرد. او می گوید: «نگاه کردن به شکم آن پرندگان مرده مانند نگاه کردن به آینه است. این یک انعکاس کامل، خفن و وحشتناک از رابطه شکسته ما با جهان طبیعی است.»این حادثه که او را زیر سوال برد فعالیت های خود را به اردن متوجه کرد که زباله ها به سادگی به محل دفن زباله نمی روند، بلکه بی پایان در اقیانوس ها شناور می شوند، با باد موج می زنند و گاهی به شکم های بی گناه می رسند.

این تصویر جرقه آغاز اولین پروژه بزرگ جردن شد - سریالی به نام Midway: Message from the Gyre. کل این مجموعه محتویات معده پرندگان مختلف آلباتروس را نشان می دهد که همگی دارای مقدار تقریباً باورنکردنی پلاستیک هستند. این پروژه عمدتاً یکی از غم و اندوه است. Midway برای افشای و برانگیختن نگرانی در بیننده است. همانطور که جردن اشاره می کند، غم و اندوه مانند ترس یا غم نیست، بلکه از دست دادن چیزی شخصی است.

«به این ترتیب، احساس غم و اندوه ما برای چیزهایی که در دنیای ما از دست می رود، ما را دوباره با عشقمان به دنیا پیوند می دهد و به ما کمک می کند تا عشق خود را نسبت به چیزی احساس کنیم که شاید حتی نمی دانستیم به آن اهمیت می دهیم. غم و اندوه ما را دوباره با عشق ما به همه موجودات پیوند می دهد، زیرا هیچ چیز در مورد آلباتروس دوست داشتنی تر و شگفت انگیزتر از هر موجود دیگری نیست.

در سال 2009، جردن مجموعه ای به نام Ruing the Numbers II: Portraits of Global Mass Culture را ساخت. این تصاویر به مقادیر جهانی مصرف گرایی انبوه، مانند 50000 فندک، برابر با مقدار پلاستیک شناور در هر مایل مربع از اقیانوس اشاره می کنند. اردن از ضایعات برای ساخت آثار هنری با فرمت بزرگ و زوم طولانی استفاده می کند که آماری از ضایعات را در مقیاس جهانی منعکس می کند.

اردن احساس کرد که این سریال را ایجاد می کند زیرا "این ترس از اینکه ما در حال حاضر به اندازه یک فرهنگ احساس نمی کنیم". افراد با آمار تکان دهنده غرق می شوند ، اما این تعداد از حواس و احساسات حذف می شوند ، افراد نمی توانند آنها را مفهوم سازی کنند. اعداد گیج کننده هستند ، اما تعداد زیادی در میلیون ها و میلیارد ها هضم غیرممکن است. اردن داده های خام را گرفت و آن را به زبانی که به راحتی قابل درک است ترجمه کرد: هنر تجسمی. او می خواست تأثیراتی را ایجاد کند که باعث شود بیننده اثرات را ببیند و احساس کند. اردن معتقد است که سریال وی ضروری است - اتصال افراد با این موضوعات ممکن است آنها را با وحشت و وحشت درگیر کند ، اما امیدوارم که منجر به تغییر شود. وقتی بینندگان چیزی را می بینند که باعث ناراحتی می شود ، مجبور می شوند با خود مقابله کنند و سهم خود را در این مسئله زیر سوال ببرند. ه.

دنیای مدرن پدیده ای عجیبی را به وجود آورده است که در آن مصرف گرایی افراد را در سطح ناخودآگاه قرار می دهد. برخی از آنها هنگام استرس پرخوری می کنند ، یا بعد از دعوا برای نوشیدنی بیرون می روند و سایر فروشگاه های درمانی. این اقدامات مصرف بیش از حد با احساسات مرتبط است و تقریباً به همان اندازه که اغلب انتظار می رفت خوشحال کننده نیستند. در مقیاس کوچک ، این اقدامات ممکن است رضایت بخش باشد ، اما وقتی کل ملل این رفتارها را تصویب می کنند ، عواقب فاجعه بار وجود دارد. مصرف کنندگان از ردپای محیط زیست در پشت این رفتارها فاصله دارند و اردن معتقد است که مردم باید با تصمیمات روزانه خود به عنوان مصرف کننده ارتباط برقرار کنند.

اردن دوران سختی است که خود را فعال می نامد. او می یابد که فعالان به مردم می گویند چه کاری باید انجام دهند و چگونه رفتار کنند ، اما این استراتژی نتواند گروه های بزرگی از مردم را تغییر دهد. او معتقد است که به عنوان یک هنرمند ، کار او این است که خود را با جهان وصل کند "و امیدوارم به دیگران کمک کند تا عمیق تر با خود و جهان ارتباط برقرار کنند. و من اطمینان دارم که اگر بتوانم به افراد کمک کنم دوباره ارتباط برقرار کنند ، یا عمیق تر با آنچه احساس می کنند ارتباط برقرار کنند ، پس آنها به روش های خوب و عاقلانه رفتار می کنند. "

کریس جردن به طور کلی به بشریت نگاه می کند و نمی تواند پیامدهای خطرناک مصرف سریع را نادیده بگیرد. او از هنر برای ترجمه در مورد آمار به تصاویر مقابله ای استفاده می کند که به معنای غرق شدن افراد از مصرف گرایی راحت خود است. این فعالیت سنتی نیست ، بلکه یکی از مبارزات ایدئولوژیک است.