برنامه ریزی و توقف چیست و اهمیت آن چیست؟

� بنابراین ، برای اطمینان از جریان صاف و منظم ترافیک و ارتقاء ایمنی جاده ها ضروری است

IRC 35-1997 کد تمرین برای مارک های جاده ای

رنگهای شاغلسفید: به طور کلی به همه مارک های زرد: هیچ منطقه سبقت با رویکرد محدودیت های پارکینگ سیاه وجود ندارد: جایگزین با سفید برای مارک های مهار

v مواد

رنگهای پلاستیکی ترمو ورق های از پیش ساخته شده بازتابنده رنگ

انواع مارک های جاده

نمودار جامع از علائم طولی

marking علامت گذاری خط مرکز smarkings مارک های ترافیک خطوط مرزی یا لبه lines خطوط هشدار دهنده � بدون منطقه عبور � مارک های خط اتوبوس lines خطوط را متوقف کنید خطوط راه را بدهید � گذرگاه های عابر پیاده � گذرگاه های دوچرخه سوار � علامت گذاری روی رویکرد به تقاطع � علامت گذاری در خط تغییر سرعت � فلش های جهت دار � خطوط چرخش راست محافظت شده � علامت گذاری روی روتارها � مارک های جعبه lines خطوط پیوستگی

یک خط جامد

مارک های مکان خطرناک

• انتقال عرض راهرو
• رویکردهای انسداد
• گذرگاه های سطح راه آهن
• موانع را بررسی کنید

ترکیبی از خطوط شکسته و جامد

نشانه گذاری برای پارکینگ

• محدوده فضای پارکینگ
• محدودیت های پارکینگ
• ایستگاه های اتوبوس

• اشیاء درون کالسکه
• اشیاء مجاور کالسکه
• علائم

• متوقف کردن
• آهسته. تدریجی
• اتوبوس
• تمیز نگه داشتن
• مدرسه
• فقط گردش به راست
• فقط خروج
• سرعت 25 (یا هر مشخص شده دیگر)

خط مرکزی و خط خط خط برای مناطق شهری تصاویر تصویری

مارک خط مرکزی برای یک جاده دو خط

• علائم روسازی طولی خطوطی در جهت ترافیک قرار می گیرد تا نشان دهنده راننده ، موقعیت مناسب وی در جاده باشد.
• مارک های خط مرکزی: آنها خطوط مداوم یا شکسته هستند که جاده را به دو نیمه مساوی تقسیم می کنند. آنها نشان می دهند که ترافیک یک طرف نباید به طرف دیگر حرکت کند (به جز در مورد خط شکسته)
• مارک های خط ترافیک: علائم خط معمولاً خطوط شکسته به رنگ سفید است که جاده را به خطوط تقسیم می کند ، هر یک از 3. 5 MTR.
• خطوط مرز یا لبه: اینها در شانه های جاده با خطوط جامد معمولاً با رنگ های سفید یا زرد کشیده می شوند. آنها حاشیه راهرو جاده را نشان می دهند.
• مارک های خط اتوبوس: راست ترین خط در کالسکه برای وسایل نقلیه سنگین مانند اتوبوس ، کامیون و غیره اختصاص داده شده است.

علامت گذاری خط سد مرکزی برای یک جاده چهار خط توجه: ارقام موجود در براکت ها که باید روی منحنی ها و رویکردهای تقاطع استفاده شوند

مارک های خط هشدار

• خطوط هشدار دهنده خطوط شکسته با بخش ها و شکاف هایی با همان طول هستند. اینها در منحنی های افقی و منحنی های عمودی مشخص شده اند تا رانندگان محتاط تر شوند. خطوط هشدار دهنده نیز می تواند در سایر مکان های خطرناک مانند رویکردهای تقاطع ، رویکردهای انسداد و منحنی های تیز و غیره مورد استفاده قرار گیرد
• خطوط هشدار همیشه خطوطی با حداقل 7 بخش در هر مکان هستند
• عرض خط هشدار همانند یک خط مرکزی یا خط خط ترافیک بلافاصله قبل از آن است

مارک ها در یک منحنی تیز

علائم تقاطع

مارک های خط توقف

• خط توقف نشان می دهد موقعیتی که در آن وسایل نقلیه در صورت لزوم برای متوقف کردن توسط پلیس راهنمایی و رانندگی ، سیگنال های راهنمایی و رانندگی یا سایر دستگاه های کنترل ترافیک نباید انجام شود. خطوط توقف باید موازی با جاده تقاطع یا در زاویه های راست به وسیله نقلیه نزدیک باشد
• دو الگوی معمولاً خط توقف یا خط توقف دوگانه تجویز می شوند
• یک خط توقف تک باید خط عرضی سفید جامد 200 میلی متر در جاده های شهری و 300 میلی متر عرض در جاده های روستایی باشد
• خطوط توقف دو برابر باید از دو خط مداوم از هر 200 میلی متر عرض 300 میلی متر از هم فاصله داشته و با یک علامت توقف و یک توقف پیام کلمه ای در کالسکه تکمیل شود
• خط توقف تک معمولاً باید کمتر از 2 متر و نه بیش از 3 متر از قبل و به موازات نزدیکترین مرز علامت گذرگاه عابر پیاده واقع شود. در جایی که هیچ گذرگاه عابر پیاده وجود ندارد ، یک خط واحد نباید کمتر از 1. 25 متر و بیش از 9 متر از نزدیکترین لبه راهرو جاده تقاطع قرار گیرد
• خط دوتایی منحصراً در اتصالات کنترل شده توسط علائم توقف استفاده می شود و در هیچ شرایطی صرفاً برای هشدار از رویکرد به یک جاده مهم استفاده نمی شود ، که برای آن هدف ، علامت گذاری مناسب است
• علامت توقف که توسط خط دوتایی تکمیل شده است ، مستلزم آن است که (الف) هر وسیله نقلیه قبل از ورود به جاده اصلی ، در خطوط عرضی متوقف شود و (ب) هیچ وسیله نقلیه نباید از این خطوط عرضی به گونه ای عبور کند یا در چنین زمانی ضروری باشدهر وسیله نقلیه در جاده دیگر برای تغییر سرعت یا مسیر خود برای جلوگیری از برخورد

مارک های خط اتوبوس

مارک های خط راه را ارائه دهید

• مارک تجویز شده از دو خط شکسته در کنار هم قرار گرفته است که هر کدام از 600 میلی متر و شکاف 300 میلی متر تشکیل شده است. این خطوط 200 میلی متر عرض دارند و از فاصله 300 میلی متر فاصله دارند. این علامت گذاری در جاده های جزئی در تقاطع ها قرار می گیرد که توسط STOP Sign ، سیگنال های راهنمایی و رانندگی یا پلیس کنترل نمی شوند
• خطوط راه باید با علامت گذاری رویکرد مثلثی توخالی و علامت جاده ای به راه خود تکمیل شود. مارک مثلثی به طور معمول باید با پایه 2 تا 2. 5 متر از علامت عرضی قرار داشته باشد.

گذرگاههای عابر پیاده

• عبور از راه کالسکه توسط عابران پیاده فقط در مکان های مجاز سردرگمی را به حداقل می رساند و ایمنی را بهبود می بخشد
• گذرگاه های عابر پیاده باید در تقاطع های مهمی که درگیری بین ترافیک وسایل نقلیه و حرکات عابر پیاده وجود دارد ، ارائه شود. این سایت باید چنان انتخاب شود که عابران پیاده تحت حداقل ناراحتی قرار بگیرند و ترافیک وسایل نقلیه اغلب قطع نمی شود
• محل عبور عابر پیاده در یک تقاطع باید شرایط زیر را برای اطمینان از ایمنی انجام دهد:
• دید کافی به گونه ای که راننده نزدیک به وسیله نقلیه دید روشنی از افراد در گذرگاه عابر پیاده و در مسیر پا داشته باشد
• فضای کافی در مسیر پا وجود دارد تا عابران پیاده صبر کنند
• آزادی از انسداد مانند درختان ، پست های امضا ، پست های لامپ و غیره در مسیر عابران پیاده در هر دو طرف

گذرگاه عابر پیاده در یک تقاطع

• در تقاطع ها ، گذرگاه های عابر پیاده باید به طور هم زمان از یک خط توقف در فاصله 2 تا 3 متر برای تقاطع غیرمجاز و در 1 متر برای تقاطع سیگنال قرار بگیرند.
• عرض گذرگاه عابر پیاده توسط حجم عابر پیاده در حال عبور از جاده و الزامات محلی اداره می شود و به هیچ وجه نباید کمتر از عرض مسیر پا باشد که حداقل 1. 5 متر باشد. عرض گذرگاه به طور کلی بین 2 متر تا 4 متر قرار دارد
• علامت گذاری برای گذرگاه عابر پیاده که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد ، الگوی گورخر متشکل از نوارهای سفید به همان اندازه فاصله به طور کلی 500 میلی متر مطابق با IRC: 103 � 1988. یک علامت هشدار دهنده برای نشان دادن عبور عابر پیاده نیز باید نصب شود
• در گذرگاه عابر پیاده در میانه بلوک در مناطق شهری ، نصب سیگنال های چشمک زن به همراه مارک ها ممکن است سودمند باشد

نمودار جامع نمودار علائم تقاطع

نشانه گذاری برای پارکینگ

• مارک های مورد استفاده برای پارکینگ در جاده های شهری ، استفاده کارآمدتر از پارکینگ را ترویج می کند و تمایل به جلوگیری از تجاوز در مناطق هیدرنت آتش ، ایستگاه های اتوبوس ، بارگیری / تخلیه مناطق و سایر مکان هایی که در آن پارکینگ وسایل نقلیه نامطلوب است ، می شود. مارک های مورد استفاده برای پارکینگ باید خطوط سفید جامد 100 میلی متر عرض باشد.
• محدودیت های مکان های مشخص شده پارکینگ نیز باید با علائم پارکینگ های اطلاعاتی که در سمت محدوده نصب شده است مطابق با IRC: 67 - 1977 مشخص شود
• کلمه تاکسی ، اتومبیل ، اسکوتر ، اتومبیل های اتومبیل و غیره نیز ممکن است در صورتی که منطقه پارکینگ مخصوص نوع خاصی از وسیله نقلیه باشد ، نوشته شود.

پارکینگ در جاده نوار

علائم خط ترافیک

• تقسیم فرعی از کالسکه های گسترده به خطوط جداگانه در هر دو طرف خط مرکز به تنظیم ترافیک در مسیرهای مناسب کمک می کند و تمایل پر سر و صدا رانندگان را ارتقا می بخشد و حداکثر ظرفیت را تضمین می کند
• خطوط ترافیک معمولاً خطوط شکسته به عرض 100 میلی متر هستند
• در مناطق شهری طول قطعه خط 1. 5 متر با فاصله 3 متر در بین بخش ها است. در منحنی شکاف می تواند به 1. 5 متر کاهش یابد. در مناطق روستایی شکاف ها و بخش ها باید 3 متر و 6 متر باشد
• خطوط خط جامد باید در رویکردهای تقاطع ها و در مناطق دیگر که در آن محدودیت خط محدود می شود استفاده شود

بدون استفاده از مارک های منطقه

• هیچ منطقه سبقت بر روی منحنی های قله ، منحنی های افقی و در مکانهایی که دید در دسترس راننده محدود شده است ، ایجاد نمی شود و در نتیجه غلبه بر خطرناک است
• در بزرگراه های جدا نشده با بیش از 3 خط ، به سختی نیاز به وسیله نقلیه برای عبور از خط مرکز برای سبقت وجود ندارد. یک خط مرکز جامد برای چنین مکان هایی تجویز می شود
• یک خط مرکزی جامد که برای ایجاد سبقت در نظر گرفته شده است باید به رنگ زرد باشد
• در منحنی های تیز ، جایی که هیچ نشانه ای از منطقه سبقت مورد نیاز نیست ، می توان آنها را پاشید تا شکل جزیره مرکزی با عرض داخلی 600 میلی متر شکل بگیرد ، مشروط بر اینکه فضای کافی در هر دو طرف وجود داشته باشد تا وسایل نقلیه بتوانند بدون عبور از خم با راحتی معقول مذاکره کنند. خطوطناحیه درون چاشنی و موازی باید با خط ضخامت 150 میلی متر در فاصله 2 متر جوجه کشی شود.
• خطوط منطقه ای بدون سبقت باید با یک ردیف منفرد از گل میخ های دو طرفه که در فاصله 4 متر قرار دارند مشخص شود. هنگامی که از خطوط دوتایی استفاده می شود یا هنگامی که خطوط به هم پاشیده می شوند ، ممکن است گل میخ های یک جهته یک جهته به صورت متقارن در هر خط طولی در فاصله 4 متر گذاشته شوند تا فقط گل میخ های نزدیکترین راننده بازتاب دهند.

مارک های تغییر سرعت خطوط

• خطوط کانال دار برای مشخص کردن یک منطقه خنثی در بینی یک جزیره کانال دار برای کاهش احتمال برخورد با بینی مهار استفاده می شود. آنها ورود و خروج را به زاویه مناسب برای حرکات صاف واگرایی و همگرایی هدایت می کنند. این مارک ها استفاده مناسب و ایمن از خطوط شتاب و کاهش ، معروف به خطوط تغییر سرعت را فراهم می کند.
• یک خط سفید جامد به عرض 150 میلی متر باید در دو طرف ناحیه خنثی مثلثی مجاور خط تغییر سرعت و بزرگراه اصلی قرار گیرد. یک خط هشدار دهنده سفید شکسته 100 میلی متر باید از قله ناحیه مثلثی برای طول کامل خط تغییر سرعت قرار گیرد. با توجه به مارک های شورون در منطقه خنثی ، می توان تأکید بیشتری کرد.

• مناطق تقاطع بحرانی با خطوط مورب متقاطع زرد به شکل یک جعبه مشخص شده اند تا مناطقی را نشان دهند که وسیله نقلیه حتی برای مدتی کوتاه نباید ثابت شود. رانندگان از ورود به چنین مناطقی ممنوع هستند حتی اگر چراغ سیگنال سبز باشد اما در صورت عدم عبور از منطقه. این امر برای اطمینان از خفه شدن محل اتصال در صورت ترافیک سنگین است.
• این مارک ها باید به صورت کم و فقط در مکانهایی که قفل جریان ترافیک پیش بینی می شود استفاده شود. به عنوان مثال ، ممکن است یک وضعیت بوجود بیاید که دو تقاطع خیلی نزدیک باشند و وسایل نقلیه انتظار در سیگنال قرمز طول خود را تا تقاطع قبلی گسترش دهند. این مارک نشان می دهد که از این منطقه نباید برای ذخیره هر وسیله نقلیه در صف استفاده شود.

علائم رویکرد انسداد

• انسداد فیزیکی در کالسکه مانند بناهای تاریخی ، برج ها ، درختان و غیره که یک خطر جدی برای ترافیک را تشکیل می دهند ، نباید به جز تحت شرایط قانع کننده مجاز باشند. اگر اجتناب ناپذیر باشد ، باید تمام اقدامات ممکن برای جلوگیری از برخورد وسایل نقلیه با چنین اشیاء انجام شود
• مارک های رویکرد برای انسداد باید به گونه ای طراحی شوند که ترافیک دور از انسداد توسط خطوط مورب یا مارک های شورون را منحرف کند
• هنگامی که جریان ترافیک در هر دو طرف انسداد در جهت های مخالف قرار می گیرد ، از علائم مورب استفاده می شود. هنگامی که جریان ترافیک در هر دو طرف انسداد در همان جهت است که مارک شورون مناسب است. رنگ این مارک ها باید زرد باشد.

مارک های خط حاشیه یا لبه

• این خطوط نشان دهنده لبه های راهرو جاده های روستایی است که هیچ محدودیتی برای ترسیم محدودیت هایی که راننده با خیال راحت می تواند سرمایه گذاری کند ، نشان نمی دهد. این مارک مداوم باعث می شود رانندگی شب به خصوص در هوای نامطلوب ایمن تر شود
• خطوط لبه روسازی در مکان های زیر مطلوب هستند:
• جایی که شانه آسفالت شده است و از همان رنگ و بافت به عنوان کالسکه اصلی برخوردار است
• نزدیک به رویکردهای باریک و منحنی های تیز
• جایی که انسداد روی شانه ها به اندازه کافی نزدیک است که باعث خطر شود
• در پیاده روها با انتقال عرض
• در امتداد طول هایی که مستعد مه و غبار هستند.

انسداد

مارک های خط حاشیه یا لبه

• خطوط لبه کالسکه معمولاً فقط در جاده هایی با بیش از دو خط ارائه می شود. اینها باید به صورت خط سفید مداوم و سفید قرار بگیرند که در جاده 150 میلی متر از لبه قرار داده شده است. در جاده چند خطه با میانه مرکزی ، خط لبه کالسکه باید 150 میلی متر عرض داشته باشد و در جاده های چند خطه بدون میانه ، عرض آن 200 میلی متر باشد.
• مارک های خط حاشیه یا لبه نباید از طریق دهان جاده های جانبی حمل شوند
• مارک ها ترجیحاً باید بازتاب شوند

تهیه رنگهای مارک جاده:

(الف) رنگ لاستیکی کلر (سفید و زرد) (ب) ISC شماره 356 رنگ زرد طلایی برای علامت گذاری جاده طبق مشخصات: 1981 � 164 (درجه-I) (ج) نازک تر کلر برای رنگ لاستیکی (A) (D) نازک تر برای رنگ (ب) در بالا طبق مشخصات ISI.