بحران بیکاری در آفریقا

نیمی از جوانان آفریقای جنوبی بیکار هستند در حالی که بیش از 1. 2 میلیون فارغ التحصیل در اوگاندا بدون شغل هستند. کارشناسان می گویند ، ابتکارات خود بیشتر می تواند بیکاری در آفریقا را کاهش دهد.

https://p. dw. com/p/4oi9q تبلیغ

استیون مویو هر روز ساعت 5 بعد از ظهر از خواب بلند می شود تا به دنبال کار در خیابان های کلانشهر اقتصادی آفریقای جنوبی ، ژوهانسبورگ باشد.

او با رانندگان در تقاطع صحبت می کند ، خدمات خود را ارائه می دهد. مویو یک برق است. در روزهای خوب ، حداکثر 30 یورو (حدود 31. 50 دلار) درآمد دارد. اما آن روزها کمتر می شوند.

آفریقای جنوبی در رکود عمیق است و توسط همه گیر Covid-19 تشدید می شود.

مویو به DW گفت: "اوضاع بدتر شده است. هیچ کس برای استخدام ما در آنجا نیست."وی گفت که نمی داند از کجا قادر به کسب درآمد برای غذا و اجاره خواهد بود.

داستانهایی مانند Moyo در آفریقای جنوبی غیر معمول نیست.

در کیپ تاون ، Namhla McImbi به DW گفت که او مجبور است مطالعات روانشناسی خود را رها کند زیرا دیگر نمی تواند شهریه را بپردازد.

مانند بسیاری از دانشجویان دیگر ، مک آمبی اکنون به بیکاری افتاده است.

با این حال ، مخاطبین برای یک راه احتمالی مهم هستند ، به این نکته 20-چیزی اشاره کرد.

وی به DW گفت: "مردم پسر عموی خود ، خواهران خود را در شرکت ها قرار می دهند ، بنابراین برای شما دشوار است که به عنوان یک غریبه کار کنید."

نرخ بیکاری در نامیبیا و نیجریه نیز بسیار زیاد است

اوضاع اقتصادی در آفریقای جنوبی وخیم است و تقریباً نیمی از افراد زیر 34 بیکار.

ارقام رسمی نشان می دهد که نرخ بیکاری اندکی بهبود یافته است اما در سه ماهه چهارم سال 2022 32. 7 ٪ ، هنوز هم در بین بالاترین در آفریقا و جهان قرار دارد.

به گفته شرکت رسانه ای آمریکایی بلومبرگ ، بالاترین نرخ بیکاری در جهان اخیراً توسط نامیبیا و نیجریه ارسال شده است. جیبوتی و اسواتینی نیز در این لیست رتبه بالایی دارند.

تخمین زده می شود که تا سال 2050 ، یک چهارم از جمعیت شاغل جهان در آفریقا زندگی می کنند.

بسیاری از جوانان بیکار آفریقای جنوبی در ژوئیه سال 2021 در یک بخش عمده غارت و ناآرامی در ژوهانسبورگ و دوربان شرکت کردند.

استاد پاتریک باند ، جامعه شناس و اقتصاددان در دانشگاه ژوهانسبورگ گفت: رئیس جمهور سیریل رامافوسا پس از آن مجبور شد سود رفاهی را برای بیکاران حدود 18 یورو در ماه معرفی کند.

وی به DW گفت: "این نشانه ناامیدی دولت برای پرتاب پول در این مشکل است."

اما باند فکر نمی کند که این رویکرد به اهداف خود برسد. او برای تأمین هزینه های حیاتی غذا و سرپناه ، برای کمک هزینه اصلی درآمد با مبلغ بسیار بالاتر 40 یورو در ماه استدلال می کند.

وی گفت ، اما مانع اصلی این امر ، امور مالی بین المللی و فشار آژانس های رتبه بندی اعتباری است - بدهی های خارجی بالا به وزیر دارایی فشار می آورد تا بودجه ها را کاهش دهد و دستمزدهای اجتماعی را محدود کند. مباحث سیاسی در مورد درآمد اساسی احتمالی در آفریقای جنوبی ادامه دارد.

کمبود شغل - در مناطق روستایی و شهری

براساس مطالعه ای که توسط اقتصاددان و کارشناس آفریقا رابرت کاپل از بخش آفریقای بنیاد فردریش ابرت تهیه شده است ، بحران اشتغال در کشورهای جنوب صحرای آفریقا بدتر می شود.

این گفت: "هر ساله ، حدود 20 میلیون نفر به دنبال شغل هستند که در مناطق روستایی یا شهری در دسترس نیستند."

اوگاندا نمونه دیگری از شکاف بزرگ بین عرضه شغل و تقاضای شغلی است. براساس یک مطالعه ، حدود 400000 اوگاندا جوان هر سال وارد بازار کار می شوند و فقط در حدود 52،000 شغل رسمی موجود رقابت می کنند.

در این مطالعه آمده است که برای رفع چالش های اجتماعی ، رشد اشتغال بالا مورد نیاز خواهد بود.

بیش از 1. 2 میلیون فارغ التحصیل جوان در حال حاضر بدون شغل در اوگاندا هستند. مورین بابیدی یکی از آنها بود. او در یک مدرسه حمل و نقل هوایی در مدیریت سفر آموزش دید و اکنون دو سال است که بیکار است.

پس از کارآموزی در شرکت های مختلف Babidiye سعی کرد بدون موفقیت - بدون موفقیت ، یک شغل خدمه هواپیمایی را بدست آورد.

وی به DW گفت: "رقابت شدید است و هیچ چیز بدون تماس کار نمی کند."

کارشناسان می گویند شمارش های خودآموزی

اکنون Babidiye می خواهد خود اشتغالی شود و آژانس مسافرتی خود را که می خواهد از طریق مخاطبین بصورت آنلاین بسازد ، راه اندازی کند.

به گفته چارلز اوکسی ، مدیر بنیاد شرکت اوگاندا ، خودآموز دقیقاً همان چیزی است که این روزها به حساب می آید.

Ocici گفت: "مشاغل بین و فاصله چندانی دارند و همچنان از بین می روند. این نه تنها برای اوگاندا بلکه در سراسر جهان صادق است.""روزها از بین می رود که همه چیز طبق اسکریپت پیش رفت - به مدرسه بروید ، سخت تحصیل کنید و سپس شغل بگیرید."

OCICI گفت که مردم باید به روش های ارزشمند مجدداً مورد تجدید نظر قرار بگیرند و برای شرکت در بازار باز باشند. به عنوان یک کارمند ، یا دیگری با مشاغل خصوصی خود.

"بسیاری از مردم از کسانی که در مورد شروع یک تجارت ذهن باز دارند ، حمایت می کنند."

ترس از قیام به سبک بهار عربی

پاتریک باند ، جامعه شناس گفت: سطح بالای نارضایتی ، به ویژه در بین جوانان ، به طور فزاینده ای نگرانی از تأسیس در آفریقای جنوبی است که از قیام به سبک بهار عربی می ترسد.

در سال 2010 ، اعتراضات در تونس به جوانان در بسیاری از کشورهای عربی الهام بخش برای شورش علیه سیستم های سیاسی بود.

باند گفت ، در آفریقای جنوبی ، این سناریو اغلب به عنوان تهدیدی از طرف حاکم به تصویر کشیده می شود که زمانی بسیار پشتیبان شورش جوانان بود اما اکنون بخشی از ظلم مردم است زیرا این امر از سیاست های اقتصادی غربی پیروی می کند.

اگر غرب به بازپرداخت بدهی های خود به آفریقای جنوبی ادامه دهد و این کشور پول کمتری برای برنامه های اشتغال و خدمات اجتماعی داشته باشد ، این امر باعث می شود که کشور را به سمت کشورهای BRICS روسیه ، چین و هند و رژیم هایی مانند ایران و عربستان سعودی تبدیل کند.

برای Namhla McImbi در کیپ تاون ، یک درخشش امید پس از ناامیدی به وجود آمد. او به شتاب دهنده اشتغال جوانان Harambee روی آورد

، یک سازمان غیردولتی که باعث ایجاد اشتغال جوانان از طریق مشارکت می شود.

در آنجا ، او الزامات اساسی مورد نیاز برای یافتن اشتغال را آموخت. چندی پس از آن ، او به عنوان دستیار تدریس یک کار موقت به زمین نشست.

فرانک ییگا و جین نینگی در این مقاله نقش داشتند

ویرایش شده توسط کیت واکر و بنیتا ون آیزن < Pan> در آفریقای جنوبی ، این سناریو اغلب به عنوان تهدیدی از یک حزب حاکم به تصویر کشیده می شود که زمانی بسیار پشتیبان شورش جوانان بود اما اکنون بخشی از ظلم مردم است زیرا به دنبال اقتصادی غربی استباند گفت ، سیاست ها.