شهود و منطق تفکر حسی

فکر کردن در تصاویر و احساسات اغلب به عنوان شهود صرف از بین می رود. وقتی شخصی "فقط می داند" بدون زبان برای بیان چگونگی یا چرا می داند ، ممکن است در اتاق هیئت مدیره یا اتاق خواب مشکلاتی ایجاد شود. اما تفکر حسی می تواند به طرز حیرت انگیزی "منطقی" و همچنین قلبی باشد.

شاعر استفان اسپندر

برای توضیحات کامل از تفکر حسی ، ما به شاعر قرن بیستم استفان اسپندر روی می آوریم ، که ساعت طولانی را صرف تعجب می کند تا شعرهای او از کجا آمده باشد. یا همانطور که گاهی اوقات اتفاق نمی افتد. گاهی اوقات درخشان ترین تصویر ، الهام بخش ترین ایده به سادگی پیش می رفت. هیچ جایی. یکی از این موارد خط وحشتناک ، "یک زبان گوشت و گل سرخ" بود که یک روز به طرز مرموزی به ذهن اسپندر افتاد. همانطور که ممکن است سعی کنید ، او نتوانست فکر را توسعه دهد. این سخنان او پس از آن نبود ، اما تصاویر بصری و شنیدنی و لمسی ، ارتباطات حسی و احساسات. این شعر در آب برای اسپندر مرده بود زیرا هیچ یک از این تفکر حسی وجود نداشت ، هیچ "" تصور حس ، که او [شاعر] تجربه کرده است و می تواند دوباره و دوباره زنده بماند و انگار با همه آنهاطراوت اصلی. "به عبارت دیگر هیچ فرصتی برای تجربه مجدد آنچه او "منطق تصاویر" نامیده بود ، وجود نداشت.(1)

منطق تصاویر؟! آنچه اسپندر در ذهن داشت ، منطق رسمی نیست که در مدرسه درباره آن یاد می گیرد. با این وجود ، تفکر حسی حس می کند و نه فقط برای شاعران.

مارتا گراهام در مورد "منطق" جنبش رقص نوشت که هیچ ارتباطی با کلمات نداشت ، همانطور که دیگر پیشگام رقص مدرن ، دوریس همفری ، که برای آن منطق "همه در حوزه احساس ، حساسیت و تخیل" بود. 2)

آهنگساز جورج آنتیل به دنبال نوشتن موسیقی بود "فقط از الگوی درونی ، منطق درونی". که منطق به گفته استراوینسکی به شکل موسیقی نتیجه گرفت.(3)

فیزیکدان آلبرت انیشتین نیز "ارتباط خاصی" را بین احساسات خویشاوندی و بصری پیشنهاد کرد که او به صورت تخیل و "مفاهیم منطقی مرتبط" که سرانجام تئوری نسبیت خود را تشکیل می داد ، پیشنهاد کرد.(4)

به همین ترتیب ، ریاضیدان نوربرت وینر کشف کرد که بسیاری از احساسات بدن وی "می تواند به عنوان یک سمبل موقتی برای یک وضعیت ریاضی عمل کند". مهم نیست که تجربه احساسات و عواطف خاص چقدر خصوصی باشد ، چگونه فراخوان شخصی ، بیان تخیل آنها اغلب به دنبال آن است ، همانطور که ریاضیدان استانیسلاو اولام آن را خواهد داشت ، "نوعی متراد یا فوق العاده با قوانین خاص خود".(5)

در حال حاضر نزدیکترین مفهوم ما باید توصیف کنیم که این متا-روشن سازی شهود است. فرهنگ لغت شهود را به عنوان عمل یا روند به دست آوردن دانش بدون استدلال ، محکومیت فوری و بدون فکر منطقی تعریف می کند. کلمات به ندرت بینش بصری را اعلام می کنند. ما فقط "می بینیم" ، ما فقط آن را می گیریم "، فقط" احساس می کنیم "، ما فقط" می دانیم ".

دقیقاً به این دلیل که تفکر شهودی غیر زبانی است ، برقراری ارتباط چنین تفکری به دیگران ، باز کردن درک شخصی برای بحث و اکتشاف عمومی دشوار است. در نتیجه ، بیش از چند نفر در خواب ذهن ذوب و ماشین آلات را تجربه کرده اند که به طرز فجیعی تجربه درونی را منتقل می کنند.

آن روز ممکن است در حال آمدن باشد ، اما هنوز اینجا نیست. در ضمن ، ما همیشه می توانیم مانند اسپندر و دیگران که آگاهانه سعی می کنند درک و بیان تفکر حسی خود را انجام دهند ، انجام دهیم. برخلاف قلب پاسکال*، شهود ممکن است دلایل خود را داشته باشد که دلیل آن می تواند تشخیص و احترام بگذارد. و این خبر خوبی است ، مهم نیست که ما چه کسی هستیم یا با چه چالش هایی روبرو هستیم. دفعه بعد که ما دیگران را با شهودهای خود آزار می دهیم ، ما نیز می توانیم منطق تصاویر بصری ، شنیداری یا بدن را در جستجوی کلمات مناسب ، استعاره مناسب ، داستان مناسب ، خط مناسب ، رنگ مناسب ، راست ، درست کنیم. فرمول یا فرضیه مناسب و احساس را برای ما می دانیم.

*، فیلسوف فرانسوی ، بلیز پاسکال به دلیل گفتن اینکه قلب دلایل خود را دارد ، مشهور است ، که دلیل آن نمی تواند بداند.

© میشل و رابرت روت برنشتاین 2011

(1) از "ساخت شعر" ، چاپ شده در Ghiselin ، B. (ویرایش).(1952). روند خلاقبرکلی: دانشگاه کالیفرنیا مطبوعات Ghiselin ، ص. 118-120.

(2) گراهام در گاردنر ، H. (1983) ذکر شده است. فریم های ذهن ، تئوری هوشهای متعدد. نیویورک: شرکت اصلی کتاب ، ص. 224 ؛همفری ، د. (1959). هنر ساخت رقص. نیویورک: Grove Press ، ص. 31.

(3) Antheil ، G. (1944). پسر بد موسیقی. گاردن سیتی ، نیویورک: دوبله دوران ، صص 126-127 ؛Stravinsky ، I. and Craft ، R. (1959). مکالمات با ایگور استراوینسکی. گاردن سیتی ، نیویورک: دوبله ، ص. 15

(4) ذکر شده در Hadamard ، J. (1945). روانشناسی اختراع در حوزه ریاضی. پرینستون: انتشارات دانشگاه پرینستون ، صص 142-143.

(5) Wiener ، N. (1956). من ریاضیدان هستم. لندن: Gollancz ، صص 85-86 ؛Ulam ، S. (1975). ماجراهای یک ریاضیدان. نیویورک: پسران چارلز اسکریپنر ، ص. 183