عرضه

عرضه یک جدول زمانی است که رابطه بین آنچه تولیدکنندگان مایل به تولید در هر قیمت در یک دوره خاص هستند را نشان می دهد. از آنجایی که تولیدکنندگان برای تولید محصول باید هزینه هایی را بپردازند و از آنجایی که انتظار دارند سود کسب کنند، تولیدکنندگان به نسبت قیمتی که می توانند به فروش برسانند، عرضه را افزایش می دهند.

قانون عرضه می گوید که عرضه با افزایش قیمت افزایش می یابد و با کاهش قیمت ها کاهش می یابد. از آنجایی که با افزایش قیمت ها تقاضا کاهش می یابد و بالعکس، بین تقاضا برای محصول و عرضه آن رابطه معکوس وجود دارد.

مقداری که فروشندگان مایل به عرضه در هر قیمت هستند در جدول عرضه نمایش داده می شود که جدولی است که رابطه بین قیمت عرضه و مقدار عرضه را نشان می دهد و نمودار این رابطه را منحنی عرضه می نامند. منحنی عرضه اغلب به صورت یک خط مستقیم نمایش داده می شود، اما واقعیت این است که سرمایه و نیروی کار هزینه دارد، بنابراین، در درازمدت، اگر قیمت برای پرداخت ورودی ها کافی نباشد، عرضه کنندگان محصول یا خدماتی را عرضه نمی کنند. برای تامین سوددر کوتاه مدت، تامین کنندگان ممکن است برای پوشش بهتر هزینه های کاهش یافته یا ثابت ضرر کنند، اما اگر انتظاری از سود آینده وجود نداشته باشد، عرضه کنندگان بازار را ترک خواهند کرد. با این وجود، از آنجایی که حداقل قیمت های مورد نیاز برای تولید سود با توجه به محصول یا خدمات و دانش تامین کنندگان متفاوت خواهد بود، منحنی عرضه به صورت یک خط مستقیم نشان داده می شود.(مستقیم بودن خط نیز مانند منحنی تقاضا، ساده سازی یک مفهوم اقتصادی است.)

عرضه بازار

به دلیل تفاوت در کارایی که هر تولیدکننده می تواند یک محصول تولید کند و به دلیل تفاوت در میزان مطلوبیت تولید یک محصول، هر تولیدکننده برنامه عرضه خود را خواهد داشت - مقداری که آنها مایل به عرضه در هر قیمت هستند. جدول عرضه کل یا بازار برابر با مجموع تمام برنامه های عرضه منفرد است. به همین ترتیب، مجموع منحنی عرضه هر عرضه کننده = عرضه بازار. در زیر نمونه ای از جدول عرضه طالبی ها با قیمتی بین 1 تا 5 دلار توسط تنها 2 کشاورز در بازار یک کشاورز آورده شده است.

جدول عرضه

عوامل تعیین کننده عرضه

گذشته از قیمت ها ، سایر تعیین کننده های عرضه عبارتند از: قیمت منابع ، فناوری ، مالیات و یارانه ، قیمت کالاهای دیگر ، انتظارات قیمت و تعداد فروشندگان در بازار. تعیین کننده های عرضه به غیر از قیمت می توانند باعث تغییر در منحنی عرضه شوند. آنهایی که باعث کاهش عرضه می شوند ، منحنی عرضه را به سمت چپ تغییر می دهد ، به این معنی که تأمین کنندگان در هر نقطه قیمت در منحنی عرضه کمتر عرضه می کنند ، در حالی که افزایش عرضه ناشی از تعیین کننده های عرضه غیر قیمت ، منحنی عرضه را به سمت راست تغییر می دهد ، جایی که تأمین کنندگان عرضه می کنندبیشتر با هر قیمتی

تغییرات در قیمت به سادگی مبلغ عرضه شده در طول منحنی عرضه را تغییر می دهد. قیمت بالاتر انگیزه ای برای افزایش عرضه یک محصول فراهم می کند. با این وجود ، ممکن است در تلاش برای افزایش منابع مورد نیاز برای تولید یک محصول در یک بازه زمانی کوتاه ، بازده کاهش یابد.

افزایش قیمت ها معمولاً سود را افزایش می دهد ، که این انگیزه اصلی فروشندگان برای تولید بیشتر است. بنابراین ، تأثیر قیمت عرضه نیز به قیمت منابع (ورودی با نام مستعار) بستگی دارد. اگر قیمت منابع سریعتر از قیمت عرضه افزایش یابد ، تولید کنندگان انگیزه کمتری برای تولید بیشتر خواهند داشت. به همین ترتیب ، هنگامی که قیمت منابع کاهش می یابد ، سود برای همان سطح قیمت افزایش می یابد ، بنابراین فروشندگان بیشتر تولید می کنند.

تجزیه و تحلیل مشابه می تواند برای مالیات و یارانه ها اعمال شود ، زیرا مالیات ها کاهش می یابد و یارانه ها سود تأمین کنندگان را افزایش می دهد.

پیشرفت در فناوری می تواند نیاز به عوامل تولید در تهیه یک محصول را کاهش دهد. به عنوان مثال ، روباتیک نیاز به نیروی کار را بسیار کاهش داده است. هواپیماهای بیشتر با سوخت به شرکتهای هواپیمایی اجازه می دهد تا صندلی های کمتری را بفروشند و در نتیجه تقاضا را افزایش دهند. فناوری همچنین می تواند هزینه های توزیع یا بازاریابی را کاهش دهد. به عنوان مثال ، هزینه توزیع کتابهای الکترونیکی تقریباً صفر است.

قیمت سایر کالاها نیز بر تولید هر یک از کالاها تأثیر می گذارد. اگر یک کسب و کار بتواند بیش از یک نوع محصول را با تجهیزات و نیروی کار خود تولید کند، در این صورت تمایل به تولید محصولات با سود بیشتر و کمتر محصولات دیگر دارد. به عنوان مثال، یک کشاورز می تواند تعداد زیادی محصول در یک مزرعه تولید کند. از این رو، کشاورز سطح زیر کشت را برای محصولاتی که بیشترین سود را به همراه دارد، اختصاص خواهد داد. از آنجایی که کشاورز فقط جریب های زیادی زمین دارد، اختصاص زمین بیشتر برای پرورش یک نوع غذا، زمین کمتری برای رشد انواع دیگر باقی می گذارد. چنین تولید جایگزینی باعث کاهش عرضه سایر اقلامی می شود که کشاورز می تواند تهیه کند. و آنچه برای یک کشاورز صادق است احتمالاً برای همه آنها صادق است. از این رو، عرضه محصولات سودآورتر در بازار بیشتر خواهد بود تا زمانی که افزایش عرضه، قیمت بازار را به اندازه کافی کاهش دهد تا سود بیش از حد را از بین ببرد.

تعداد فروشندگان بر عرضه بازار تأثیر خواهد داشت، زیرا عرضه بازار صرفاً مجموع عرضه هر فروشنده جداگانه است - فروشندگان بیشتری که وارد بازار می شوند، عرضه را افزایش می دهند در حالی که فروشندگان خروجی عرضه را کاهش می دهند.

قیمت های مورد انتظار نیز می تواند عرضه فعلی را تغییر دهد، زیرا اگر عرضه کنندگان معتقد باشند که قیمت ها در آینده نزدیک کاهش می یابد، ممکن است سعی کنند تمام آنچه در حال حاضر دارند را بفروشند. به همین ترتیب، اگر انتظار می رود قیمت ها در آینده افزایش یابد، عرضه کنندگان ممکن است تا زمانی که قیمت ها افزایش یابد، عرضه خود را حفظ کنند. به هر حال، به همین دلیل است که مردم سهام خود را در شرکت ها نگه می دارند، زیرا انتظار دارند قیمت سهام افزایش یابد. وقتی آنها معتقدند که سهام به حداکثر قیمت رسیده است، پس انتظار این است که قیمت ها از این پس کاهش یابد، بنابراین سهام خود را می فروشند تا در سود خود قفل کنند.