تجارت Stablecoins

سال 2018 سال بزرگی برای Stablecoins بوده است. از نگرانی های مربوط به ورشکستگی Tether گرفته تا گسترش "قاتلان Tether-tether" ، گرفته تا بحث در مورد زنده بودن پایداری های کاردستی بومی ، این موضوع ذهنیت مداوم را در جامعه رمزنگاری پیدا کرده است. مقدار قابل توجهی از تحقیق و نوشتن به بررسی مکانیسم های ثبات که هر یک از این stablecoins از آنها استفاده می کنند (برخی از مروری های عالی در اینجا ، اینجا و اینجا) اختصاص داده شده است ، بنابراین من روی جنبه ای تمرکز می کنم که به همان اندازه توجه نشده است:تجارت در پشت Stablecoins.

به نظر می رسد که صدور Stablecoin می تواند در طیف وسیعی از مکانیسم ها برای گرفتن ارزش ، صعود قابل توجهی داشته باشد. این صعود توسط Seigniorage هدایت می شود.

در حالی که تعاریف واگرا در ادبیات وجود دارد ، در سطح بالایی ، Seigniorage درآمد خالص حاصل از ایجاد پول و ورود این پول به اقتصاد است. از نظر تاریخی ، Seigniorage تفاوت بین قدرت خرید پول کالا و هزینه تولید آن (به عنوان مثال سود حاصل از صدور سکه های فلزی با قیمتی بالاتر از ارزش ذوب آنها) بود و منبع قابل توجهی از درآمد را برای پادشاهان و دولت ها نشان می داد.

در اقتصادهای مدرن ، بیشتر پول توسط بانک های تجاری از طریق عمل وام ایجاد می شود. بانک های تجاری در درجه اول از عملکرد به عنوان واسطه های مالی و سازندگان پول درآمد کسب می کنند. در حالی که خطوط با توجه به درآمد مربوط به هر عملکرد ، به طور کلی فهمیده می شوند که ایجاد پول عامل اصلی درآمد است ، زیرا به بانک های تجاری اجازه می دهد تا بیش از سپرده های خود وام دهند. بدون گم شدن در معناشناسی ، می توان به عنوان بخشی از منافع (احتمالاً اکثریت) از منافع به دست آمده در اسکناس ها ، علاقه های کمتری را در سپرده های حساب پرداخت کرد.

از طرف دیگر ، صادرکنندگان StableCoin منحصراً به عنوان سازندگان پول و سجدهی که کسب می کنند ، به مکانیک صدور و رشد شبکه آنها بستگی دارد. بنابراین ، هنگامی که سرمایه گذاران یک پروژه Stablecoin را پشت سر می گذارند ، پتانسیل Seigniorage یک درایور ارزشیابی کلیدی است. بیایید این پتانسیل را در سه دسته اصلی stablecoins بررسی کنیم و در مورد پیامدهای رقابتی احتمالی بحث کنیم.

پشت سر هم

سیستم های Stablecoin با حمایت فیات ارز فیات یا سایر دارایی های غیر کریپتو را به عنوان وثیقه می پذیرند ، آن را با متولیان ذخیره می کنند و کوپن های IOU (stablecoins) را به صورت 1: 1 صادر می کنند. شرکت صادر کننده می تواند درآمد را به عنوان تابعی از عرضه برجسته stablecoin ، وثیقه فیات یا حجم معامله (در زنجیره یا مبادله) تولید کند. در زیر روشهای اصلی این نوع استابلها در عمل است:

هزینه های مربوط به صدور/بازپرداخت:

صادرکنندگان که از این مدل استفاده می کنند ، در ازای وثیقه اساسی فیات ، هزینه صدور و بازپرداخت Stablecoins خود را پرداخت می کنند. درآمد در اینجا تابعی از جریان In/Out است که با تغییر تقاضا - در درجه اول برای دسترسی به بازارهای رمزنگاری ، هدایت می شود و Stablecoins به عنوان یک سطح شیب دار اصلی/خاموش خدمت می کند. جالب اینجاست که هزینه های این مدل از نظر ماهیت مکانیسم پایداری محدود است ، زیرا گسترش بین قیمت Stablecoin و وثیقه اساسی باید بیشتر از هزینه باشد تا فرصت های داوری را برای معامله گران ایجاد کند. برای تشویق گسترش شدید ، صادرکننده باید پتانسیل درآمد خود را از این استراتژی محدود کند ، که ممکن است انتخاب Tether و TrueUSD از مبلغ صدور/رستگاری 0. 1 ٪ را توضیح دهد (Tether در واقع هزینه های بالاتری برای بازپرداخت ها دارد ، به ترتیب 0. 4-3 ٪)واداین استراتژی با فرض جریان سالانه/خارج از 10B و 0. 1 ٪ هزینه صدور/بازپرداخت ، می تواند 10 میلیون دلار درآمد ایجاد کند.

فعالیت های ساخت بازار:

در مبادلات در بازاریابی شرکت کنید و به عنوان تابعی از پیشنهاد/پیشنهاد گسترش و حجم مبادله ای که توسط میز تجارت صادرکننده تسهیل می شود ، درآمد کسب کنید. گسترش پیشنهاد/سؤال نشان دهنده عمق کتابهای سفارش در صرافی ها است و به نقدینگی ارائه شده توسط شرکت ، معامله گران و سایر سازندگان بازار شخص ثالث بستگی دارد. نکته مهم این است که با افزایش حجم تجارت ، گسترش پیشنهادات/ASK محکم تر می شود و می تواند در یک بازار به اندازه کافی مایع از 0. 01 ٪ پایین تر باشد. همچنین شایان ذکر است که سازندگان بازار که توسط صادرکننده اداره می شود از سایر سازندگان بازار متمایز نمی شوند ، نشان می دهد که این یک استراتژی اولیه برای کسب درآمد نیست به اندازه یک عملکرد لازم برای بهزیستی یک اکوسیستم StableCoin.

وام کوتاه مدت:

بخشی از پایه وثیقه را در خزانه های کوتاه مدت و صندوق های بازار پول سرمایه گذاری کنید. این استراتژی با اندازه پایه وثیقه ، نرخ بهره در سرمایه گذاری های کوتاه مدت و نسبت ذخیره-نسبت ذخایر که به عنوان فیات در مقابل دارایی های تولیدی نگهداری می شود ، هدایت می شود. خزانه های 1 ماهه در حال حاضر 2. 2 ٪ سالانه به دست می آورند و این یک استراتژی جذاب است. این استراتژی با داشتن یک کلاه در بازار Stablecoin 10B دلار و نسبت ذخیره 50 ٪ ، این استراتژی را انجام می دهد~110 میلیون دلار درآمد سالانه. توجه داشته باشید که این یک ترتیب از بزرگی پر سود تر از شارژ هزینه های صدور/بازخرید است ، به شرط آنکه جریان داخل/خارج سالانه با کلاه بازار قابل مقایسه باشد (لزوماً یک فرض عادلانه نیست).

به هیچ وجه استراتژی های فوق شامل تمام راه های ممکن برای گرفتن ارزش در مدل های تحت حمایت فیات نمی شوند-آنها فقط استراتژی هایی هستند که تاکنون دیده ام. از موارد فوق ، وام کوتاه مدت به ذخیره کسری به نظر می رسد پر سود ترین استراتژی است. توجه به این نکته حائز اهمیت است که صادرکنندگان StableCoin تحت حمایت فیات می توانند به طور همزمان در استراتژی های متعدد درآمدزایی شرکت کنند ، اگرچه همه انواع صادرکنندگان برای کسب درآمد از سیستم های StableCoin خود مشوق های یکسانی به اشتراک نمی گذارند.

Stablecoins با حمایت فیات بیشتر در مبادلات متمرکز استفاده می شود و به عنوان یک جفت معاملات مطلوب ، دارایی ایمنی و ابزار ورود به سیستم استفاده می شود. از آنجا که مبادلات از Stablecoins تحت حمایت فیات ابزار معنی داری دریافت می کنند ، آنها می توانند بدون نیاز به کسب درآمد مستقیم ، صدور آنها را توجیه کنند. این امر باعث می شود که صادرکنندگان غیر مبادله ای برای رقابت با هزینه های تحمیل شده توسط کاربر با Tether ، USDC ، GUSD و غیره به چالش کشیده شوند. از Stablecoins پشتیبان.

پشت سر هم

Stablecoins تحت حمایت رمزنگاری از حضانت متمرکز دور می شود و یک جایگزین غیرمتمرکز ارائه می دهد که هنوز ادعاهای مربوط به وثیقه را حفظ می کند. از آنجا که ما از اجرای ساده تر رویکرد تحت حمایت فیات فاصله می گیریم ، فضای طراحی گسترش می یابد و استراتژی های کسب درآمد پیچیده تر می شود. علاوه بر Stablecoin که آنها را صادر می کنند ، پروژه های تحت حمایت رمزنگاری معمولاً دارای یک رمزنگاری دوم-"یک سکه نوسانا"-هستند که برای ایجاد انگیزه در رفتارهایی که به نفع سیستم هستند ، در نظر گرفته شده است. در حالی که شرکت صادر کننده یا DAO انعطاف پذیری را برای مشارکت در فعالیت های ساخت بازار حفظ می کند ، سوزن نوسانات تمایل دارد که از دیدگاه سرمایه گذاری دارایی بهره باشد.

استیبل کوین های دارای پشتوانه رمزنگاری ذخایر وثیقه های زنجیره ای را حفظ می کنند: وثیقه به شکل دارایی های رمزنگاری شده که در قراردادهای هوشمند نگهداری می شوند. وثیقه روی زنجیره معمولاً از اتر یا کوین نوسان تشکیل می شود، اما در آینده ممکن است شامل بیت کوین پیچیده، توکن های ابزار، توکن های امنیتی و حتی سایر استیبل کوین ها باشد. کوین نوسان می تواند طیف وسیعی از عملکردها را به عنوان یک توکن ابزاری داشته باشد یا ممکن است یک نشانه امنیتی باشد که حقوق مربوط به درآمد خاصی را که توسط سیستم ایجاد می شود را در اختیار دارد. روش هایی که کوین های نوسان در حال حاضر برای بدست آوردن ارزش انجام می دهند یا پیشنهاد می شوند عبارتند از:

حقوق کارمزد معاملات:

کارمزد تراکنش های زنجیره ای به طور متناسب به دارندگان سکه های نوسان پرداخت می شود. کوین نوسانات همچنین می تواند به عنوان وثیقه پشتوانه استیبل کوین ها عمل کند. با توجه به نوسانات بالقوه پایه وثیقه، استیبل کوین ها بر اساس بیش از حد وثیقه صادر می شوند. کوین نوسان درصدی از کارمزد تراکنش های آتی را نشان می دهد و ارزش آن را می توان بر این اساس مدل کرد. این قدرت مکانیسم ثبات را با فعالیت اقتصادی در شبکه مرتبط می کند. حجم معاملات روی زنجیره حداقل یک مرتبه بزرگتر از ارزش بازار استیبل کوین است (سرعت USDT برابر است با~44، که با استفاده از حجم تراکنش تعدیل شده کوین متریک محاسبه می شود)، نشان می دهد که کارمزدهای مرتبط با حجم تراکنش ها می تواند ارزش قابل توجهی برای دارندگان سکه های نوسان ایجاد کند.

Havven تنها نمونه زنده ای است که از این مدل استفاده می کند و 0. 15٪ از تراکنش های زنجیره ای را جمع آوری می کند که به دارندگان HAV پرداخت می شود. با توجه به ارزش بازار استیبل کوین 10 میلیارد دلاری و سرعت 44، ارزش معاملات زنجیره ای در سال 440 میلیارد دلار خواهد بود و دارندگان HAV 660 میلیون دلار درآمد خواهند داشت. به عنوان یک معیار، در اوج ارزش بازار از~3 میلیارد دلار، تتر روزانه حدود 300 میلیون دلار در حجم زنجیره ای انجام می داد - که تقریباً سالانه 110 میلیارد دلار است. واضح است که کارمزد تراکنش می تواند بسیار سودآور باشد، اما این استراتژی هزینه های قابل اجتنابی را بر کاربران تحمیل می کند که ممکن است به ضرر پذیرش گسترده باشد.

حقوق بهره بر وثیقه:

سیستم سازنده Stablecoins را به عنوان مواضع بدهی وثیقه (CDP) با نرخ بهره سالانه حدود 2. 5 ٪ صادر می کند. نوسانات سکه در سیستم MKR است که دارای چندین مکانیسم ضبط ارزش است که یکی از آنها به طور غیرمستقیم معادل اقتصادی بخشی از پرداخت بهره از صاحبان CDP را دریافت می کند. این بخش "هزینه پایداری" نامیده می شود و پس از راه اندازی DAI چند جانبه تغییر خواهد کرد. بهره در MKR ، که متعاقباً سوزانده می شود ، پرداخت می شود و شباهت به بازپرداخت سهام دارد که باید در تقدیر قیمت نشانه های MKR آشکار شود. بدهی برجسته ، کلاه بازار Stablecoins (DAI) است ، به این معنی که دارندگان MKR می توانند تقریباً انتظار داشته باشند که درآمد معادل برخی از درصد کلاه های بازار DAI را هر سال داشته باشند. با توجه به یک کلاه بازار 10 میلیارد دلاری DAI و بازگشت 0. 5 ٪ به دارندگان MKR ، دارندگان MKR باید انتظار داشته باشند که به طور غیرمستقیم 50 میلیون دلار از طریق سوختن MKR دریافت کنند. توجه داشته باشید که دارندگان MKR در صورت عدم استفاده از CDP ها نیز از طریق رقیق مجازات می شوند ، که هنوز به دانش من نیفتاده است اما می تواند در یک سقوط شدید بازار باشد. این ممکن است مناسب باشد که این خطر را به عنوان کاهش نرخ بهره مؤثر مدل کنیم.

ادعاهای مربوط به وثیقه:

سیستم ذخیره هم برای دارایی های وثیقه (اوراق بهادار ، املاک ، کالاها) هم تابلوی و هم سهام را به فروش می رساند. دارایی های وثیقه را می توان در هر زمان در ازای stablecoins یا سهام بازخرید کرد. ترفند در اینجا این است که stablecoins نشان دهنده مطالبات ثابت از نظر فیات و قدردانی از دارایی های وثیقه در نهایت به عنوان سود سهام به سهامداران پرداخت می شود. این سیستم در ابتدا با کمک سهامداران بیش از حد جمع می شود ، اما نسبت وثیقه با افزایش عرضه پایدار ، با گذشت زمان به 1: 1 گرایش می یابد. اگر در این مدت ارزش وثیقه قدردانی کند ، Stablecoins ارزش کمتری از دارایی های وثیقه را نسبت به آنها پرداخت می کند ، با این تفاوت که به سهامداران پرداخت می شود.

به عنوان مثال ، تصور کنید که 10 سهم و 10 استابکوین وجود دارد که هر یک در ازای 1 گلدوین به دست آوردند. پایه وثیقه شامل 20 گلدوین و نسبت وثیقه 1: 1 خواهد بود. حال فرض کنید ارزش دو برابر گلدوین است. نسبت وثیقه در حال حاضر 2: 1 است و هر یک از نگهدارنده StableCoin می تواند فقط برای 0. 5 Goldcoin بازخرید کند زیرا آنها از نظر فیات ادعاهای ثابت دارند. این سیستم اکنون می تواند نیمی از وثیقه ، 10 طلای را بپردازد تا دارندگان را به اشتراک بگذارند تا به نسبت 1: 1 برگردند (هر دارنده سهم 1 گلدوین را در سود سهام دریافت می کند). این به طور مؤثر یک سرمایه گذاری اهرمی در دارایی وثیقه است ، جایی که میزان اهرم با نسبت stablecoins به سهام تعیین می شود. بنابراین ، سودآوری از سهام در اینجا مستلزم آن است که دارایی های وثیقه اساسی قدردانی کنند و مقدار معنی داری از stablecoins صادر شود.

حقوق حاکمیت:

نوسانات-سکه به حقوق حاکمیت مالکیت بر پارامترهای سیستم و تغییرات پروتکل در آینده می دهد. در سازنده ، دارندگان MKR مسئولیت رای گیری در مورد پارامترهای ریسک کلیدی را که بر پرداخت بدهی سیستم و همچنین پیشنهادات مربوط به ارتقاء پروتکل تأثیر می گذارد ، بر عهده خواهند گرفت. این حداقل مکانیسم ضبط ارزش مشخص است زیرا تعیین کمیت ارزش حاکمیت بسیار چالش برانگیز است. بدیهی است ، اگر یک شبکه سطح معناداری از فعالیت اقتصادی را تسهیل کند ، تغییرات در سطح پروتکل می تواند تأثیر مادی بر شرکت کنندگان شبکه داشته باشد. بنابراین شرکت کنندگان در شبکه انگیزه اقتصادی برای محافظت از منافع خود دارند-یک سکه نوسانات با حق رأی ممکن است برخی از ارزش این انگیزه را به خود جلب کند.

یک مدل ذهنی بالقوه برای برآورد ارزش یک نشانه حاکمیت معین: اگر به شبکه برتر بعدی بروید ، چقدر ارزش کسب و کار شما دارد؟این امر باید حد بالایی برای آنچه که یک تجارت باید مایل به پرداخت آن باشد برای محافظت از منافع خود از طریق فرایند حاکمیت باشد. محدوده پایین ممکن است کمترین مبلغی باشد که میانگین ذینفع می تواند در آن کمک کند و هنوز هم خدمات مورد نیاز خود را دریافت می کند.

برای جلوگیری از قرار دادن آنها به عنوان مستقیم رقابتی ، می خواهم بین فرصت های بازار برای استابل های تحت حمایت فیات و رمزنگاری-بومی/غیرمتمرکز تمایز قائل شوم. stablecoins تحت حمایت فیات به عنوان یک API در سطح شیب دار و بانکی برای سیستم مالی میراث برای تعامل با امور مالی رمزنگاری خدمت می کند ، در حالی که stablecoin های غیر متمرکز برنامه های کاربردی رمزنگاری شده مانند DEX ، محصولات مالی غیر متمرکز و DAPP ها را ارائه می دهند. در معرض خطر بیان آشکار و بی اعتماد قراردادهای هوشمند به سادگی نمی تواند به نشانه هایی که می توانند یخ زده باشند اعتماد کنند. عاری از وابستگی های اصلی خارجی (اکنون اوراکل موجود در اتاق را نادیده بگیرید) ، ممکن است Stablecoins تحت حمایت رمزنگاری راحت تر و قابل اعتماد تر در زیرساخت های نوظهور برای پول قابل برنامه ریزی و قراردادهای هوشمند ادغام شود.

به احتمال زیاد ، ما به سختی سطح مکانیسم های ضبط ارزش بالقوه را برای استابلوهای تحت حمایت رمزنگاری و سکه های نوسانات مرتبط با آنها خراشیده ایم. از موارد فوق ، حقوق ملموس برای هزینه ها یا پرداخت بهره ساده ترین ارزش برای ارزش است ، در حالی که ارزش ابزارهای منحصر به فرد اهرم و حقوق حاکمیت برای تعیین کمیت سخت تر است. در حالی که نوسانات-کوین چالش های مفهومی پیرامون ارزیابی و تصویب را معرفی می کند ، همچنین به یک هدف مشخص که از مدل تحت حمایت فیات گم شده است ، نیز خدمت می کند: تراز تشویقی بین ذینفعان. سیستم های Stablecoin با حمایت رمزنگاری از بیت کوین این ایده را وام می گیرند که یک جامعه می تواند با اشتراک گذاری در صعود خود ، یک شبکه را از طریق شبکه دیگر تحریک کند. این ممکن است در نهایت اثرات شبکه را برای استابلوهای تحت حمایت رمزنگاری فراتر از آنچه در مدل تحت حمایت فیات ممکن است تقویت کند و در دراز مدت به آنها یک رقابت رقابتی قوی بدهد.

الگوریتمی

یک نوع تجربی تر از استابلوهای غیرمتمرکز ، stablecoins الگوریتمی عرضه را تنظیم می کند تا قیمت را بدون هیچ گونه نیاز وثیقه تثبیت کند. آنها به گونه ای طراحی شده اند که قیمت را به شکلی تثبیت می کنند که هم به صورت رمزنگاری بومی و هم با سرمایه کارآمد باشد ، که از نظر تئوری باعث می شود مقیاس آنها نسبت به سیستم های تحت حمایت رمزنگاری ، مقیاس را آسان تر کند. آنها مانند Stablecoins تحت حمایت رمزنگاری ، آنها معمولاً دارای یک سکه نوسانات هستند که ممکن است در روزهای اولیه از سیستم سرمایه گذاری کند و در نهایت برای تراز کردن ذینفعان عمل می کند. stablecoin های الگوریتمی تقریباً پر سود ترین دسته هستند ، زیرا آنها بدون ایجاد رستگاری ، جریان سرمایه را می پذیرند و تقریباً تمام پول های پرداخت شده را به سیستم تبدیل می کنند. در زیر مکانیسم های اصلی ضبط ارزش ارائه شده است:

سهام Seigniorage:

ایده اصلی در مورد سهام Seigniorage (اولین بار توسط رابرت سامز در سال 2014 پیشنهاد شده است) داشتن دو کلاس از کاربران ، کاربران StableCoin و سهامداران Seigniorage (دارندگان نوسانات-کوین) است. با افزایش تقاضا برای stablecoins ، stablecoin های جدید برای جبران تقاضا صادر می شوند و قیمت را صاف نگه می دارند. Stablecoins جدید به طور متناسب با سهامداران Seigniorage بر اساس درصد سهام آنها در اختیار شما قرار می گیرد. هنگامی که تقاضا کاهش می یابد و قیمت کاهش می یابد ، سهام در ازای Stablecoins که متعاقباً از عرضه سوخته می شوند ، برای فروش قرار می گیرند. یک استراتژی بالقوه سرمایه گذاری ممکن است شامل خرید سهام هر بار که برای فروش می رود تا از رقیق شدن خودداری کند. نتیجه می تواند سهم ثابت از کلیه صدور Stablecoin در آینده باشد. بنابراین ، اگر کلاه بازار Stablecoin به 10B دلار افزایش یابد ، سهامداران Seigniorage 10B دلار درآمد کسب می کنند. کربن از نزدیک به مفهوم اصلی سهام Seigniorage شبیه است ، در حالی که مبنای و قطعات از چندین روش اصلی که بر نحوه ضبط ارزش تأثیر می گذارد ، از آن منحرف می شوند.

پایه با معرفی کلاس سوم نشانه ها ، اوراق قرضه ، که برای سوزاندن Stablecoins و پرداخت بازده ثابت فروخته می شوند ، از مدل سهام Seigniorage منحرف می شوند. اوراق قرضه به طور پایه قبل از سهام ، طبق یک صف اوراق قرضه ، پرداخت می کنند و تاریخ انقضا 5 ساله به معنای افزایش تقاضا در صورت لزوم در آینده به آنها داده می شود. دلالت بر این است که دارندگان اوراق قرضه به عنوان اولین پول در هنگام نیاز به سوزاندن StableCoins ، خدمت می کنند ، در حالی که سهامداران در نهایت آخرین خط دفاع هستند. این سهام در عرضه محدود است و نشان می دهد که سهامداران انگیزه ای برای تعهد سرمایه برای حمایت از سیستم با خرید اوراق بهادار در صورت ظهور خریداران دیگر دارند ، زیرا پس از پرداخت اوراق قرضه ، همه صعود را ضبط می کنند.

قطعات همچنین با ترکیب stablecoin با نوسانات-سکه-صادر کردن Stablecoins جدید به طور مستقیم به دارندگان StableCoin موجود ، از مدل سهام Seigniorage منحرف می شوند. نتیجه این است که توازن کیف پول کاربران هم تغییر می کند زیرا سیستم به استابلوهای جدید اضافه می کند و آنها را حذف می کند. stablecoins در سیستم قطعات هر دو فروشگاه با ارزش و واحدهای حساب هستند ، زیرا آنها با رشد سیستم قدرت خرید را جمع می کنند اما در فیات مشخص می شوند. با وجود قطعات ، کاربران و سرمایه گذاران هر دو همان نشانه را دارند که می تواند در دراز مدت منافع خود را از نزدیک تر کند.

سپرده نرخ بهره متغیر:

راه دیگر برای افزایش عرضه، ایجاد یک بانک مرکزی الگوریتمی است که عرضه پول را از طریق نرخ های بهره شناور گسترش می دهد. در سیستم Feron، کاربران استیبل کوین ها را به یک قرارداد هوشمند که سود پرداخت می کند، واریز می کنند. در زمان تقاضای کم، نرخ بهره افزایش می یابد و سپرده های بیشتری را هدایت می کند که سرعت پایین تر و افزایش قیمت را به همراه دارد. در زمان تقاضای بالا، نرخ بهره کاهش می یابد، سرعت افزایش و قیمت کاهش می یابد. در این مدل، یک استراتژی سرمایه گذاری ممکن است تخصیص استراتژیک به قرارداد سپرده در زمان های سود بالا باشد. مقدار نامتناسبی از عرضه جدید به کسانی که زمان بندی مناسبی دارند تعلق می گیرد و دارایی نسبتاً جالب جدیدی برای معامله گران ایجاد می کند.

در هر دو استراتژی الگوریتمی مورد نظر ما، تمام افزایش های عرضه به طور کامل به دارندگان کوین نوسان (چه به اوراق قرضه/سهم شکسته یا با استیبل کوین ترکیب شود) پرداخت می شود. این در تضاد کامل با سایر مدل هایی است که ما به آنها نگاه کردیم، که 2. 2 درصد یا کمتر از افزایش ارزش بازار را به خود اختصاص می دهند، هرچند شایان ذکر است که اگر یک مدل سهام اصلی سهم عمده جهانی را به دست آورد، در نهایت افزایش ارزش بازار به چیزی همگرا می شود. مانند رشد تولید ناخالص داخلی پایینبا این حال، در زمان های رشد بالا، سیستم های استیبل کوین الگوریتمی به وضوح بیشترین پتانسیل را برای جذب ارزش دارند.

به دلیل دشواری حفظ یک میخ قوی در سیستم های بدون بازخرید، برخی از این مدل های الگوریتمی استیبل کوین های واقعی تولید نمی کنند، بلکه دارایی هایی را ایجاد می کنند که برای کاهش نوسان قیمت در زمان بلوغ طراحی شده اند. هم Fragments و هم Feron به صراحت عرضه را در زمان واقعی تغییر نمی دهند، در عوض ترجیح می دهند به آرامی در طول زمان آن را تغییر دهند - گرایش به سمت ثبات. مسلماً این آنها را در یک دسته جداگانه قرار می دهد ("سکه های با نوسان کم") اما من آنها را در دسته الگوریتمی گنجانده ام زیرا مکانیسم های جذب ارزش آنها از نظر بزرگی شبیه به مدل سهام حق بیمه است. این امر پیامدهای بسیار معناداری برای بازار هدف دارد، زیرا اینها بیشتر در انبار ارزش قرار می گیرند تا وسیله مبادله. به این ترتیب، اینها به طور مستقیم با سایر استیبل کوین ها در کوتاه مدت تا میان مدت رقابت نمی کنند، حداقل تا زمانی که مکانیسم های آن ها به طور معناداری نوسانات را مهار کنند، که نیاز به خرید گسترده از سوی دارندگان سرمایه گذاری دارد و احتمالاً سال ها طول می کشد.

بزرگترین مزایا سیستم های الگوریتمی با ارزش دلار مانند مبنای سیستم های تحت حمایت رمزنگاری ، کارآیی سرمایه و افزایش پتانسیل سود آنهاست. کارآیی سرمایه باید پاسخ به رشد ناگهانی تقاضا را برای سیستم آسانتر کند ، در حالی که سود را می توان با بسیاری از ذینفعان که باید برای حمایت و هدایت اکوسیستم به جلو حرکت کنند ، به اشتراک بگذارد. با این حال ، این مزایا به هزینه رشد یا ایمان است. به راحتی مشخص نیست که آیا این مزایا از هزینه ها بالاتر است ، با سودآوری با هزینه افزایش حساسیت به فروپاشی در طی یک رویداد قو سیاه. این مبادله به احتمال زیاد یک سرنوشت سازنده های الگوریتمی در فرصت گسترده ای غیر متمرکز است ، زیرا بازار باید هنگام ورود به ارزهای رمزنگاری شده "پایدار" از ریسک استفاده کند.

نتیجه

Stablecoins در حال تولید پول است و آن را به یک رقابت با انگیزه سود تبدیل می کند که چه کسی می تواند بهترین شکل را ایجاد کند. با فرصتی فوق العاده برای ایجاد پول مفیدتر برای جهان ، Stablecoins با مکانیسم های مختلفی برای گرفتن صعود در حال گسترش است. از دیدگاه سرمایه گذاری ، این خیلی سریع به یک فضای شلوغ تبدیل شده است ، با بسیاری از ایده های آزمایش نشده ، جدید و آزمایشی به زندگی می رسد.

هر دسته از stablecoin با روش گرفتن ارزش متفاوت است. از طرف فیات ، ضبط ارزش پایدار در درصد کم از کلاه بازار StableCoin قرار دارد. از طرف تحت حمایت رمزنگاری ، برخی از مکانیسم های ضبط ارزش شبیه به سیستم های تحت حمایت فیات هستند ، اما فضای طراحی باز می شود و اجازه می دهد تا مفاهیم جدیدی مانند نشانه های حاکمیتی ، جایی که صعود بالقوه ناشناخته است. در گروه الگوریتمی ، مکانیسم های ضبط ارزش به دلیل از بین بردن حقوق رستگاری ، بالاترین صعود نزدیک را دارند. این کمک می کند تا توضیح دهد که چرا تنها 23 ٪ از کل سیستم های Stablecoin را نشان می دهد ، پروژه های الگوریتمی 50 ٪ از کل بودجه 350 میلیون دلاری را که تاکنون به stablecoins اختصاص داده شده است ، افزایش داده است.

جالب ترین پیشرفت در مدلهای تجاری Stablecoins ، معرفی سکه های نوسانات در بین stablecoin های رمزنگاری/غیر متمرکز است. سکه های نوسانات امکان اشتراک بسیار گسترده تر از مازاد ارزش را ایجاد می کنند که پول ایجاد می کند. برای اولین بار در تاریخ پول ، Seigniorage را می توان به گروهی گسترده به عنوان همه کاربران پول توزیع کرد. این می تواند پیامدهای عمیقی برای آینده پول داشته باشد و ما بسیار در قلمرو Uncharted هستیم.

در جبهه رقابتی ، من انتظار دارم که مدل های تحت حمایت فیات در کوتاه مدت مسلط شوند-آنها پسر عموی مفهومی پول فیات هستند که ما قبلاً با آنها راحت هستیم. با گذشت زمان ، با افزایش سیستم مالی باز ، DEXS سهم بازار را به دست می آورد و DAPP ها به دست می آورند ، من گمان می کنم که Stablecoins بومی رمزنگاری شده به آرامی مواردی را که تحت حمایت فیات قرار می گیرند ، به شایستگی مقاومت در برابر سانسور و به اشتراک گذاری ارزش ، با سازنده DAI که در حال حاضر منجر به رهبری Dai می شودمسیر. اما برای رسیدن به آنجا ، Stablecoins تحت حمایت فیات یک سطح شیب دار مهم خواهد بود.